Οι οικίες του Μυστρά, που σώζονται σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση, αποτελούν εύγλωττη μαρτυρία για την ποιότητα της ζωής των κατοίκων του οικισμού.
Διαθέτουν ισόγειο και έναν ή πιο σπάνια δύο ορόφους. Συχνά σε αυτόν τον αρχικό πυρήνα προστίθενται διαμερίσματα ή και μεγαλύτερες οικιστικές μονάδες, με αποτέλεσμα τη δημιουργία σύνθετων συγκροτημάτων.
Το ισόγειο φιλοξενεί βοηθητικές χρήσεις, αποθήκευση, σταβλισμό ζώων, μαγείρεμα. Ο μεσόπατος, χαμηλός όροφος επάνω από το ισόγειο, όπου υπάρχει, καλύπτει ποικίλες ανάγκες. Στον όροφο διαμορφώνεται μία μεγάλη ενιαία αίθουσα, ο τρίκλινος, προορισμένη για το φαγητό, τη διημέρευση της οικογένειας και τον ύπνο. Δεν φέρει μόνιμα χωρίσματα, καθώς πιθανώς η δημιουργία επιμέρους χώρων γινόταν με απλά υλικά (κουρτίνες, ξύλινα χωρίσματα κ.λ.π.). Συχνά διαθέτει εστία και ερμάρια στους τοίχους, ενώ ενίοτε διαμορφώνεται και αποχωρητήριο. Πολλές φορές ο τρίκλινος διαθέτει εξώστη, ηλιακό, προς την κοιλάδα του Ευρώτα.
Από τα πιο επιβλητικά σπίτια της καστροπολιτείας, στην Κάτω Χώρα είναι η οικία Φραγκόπουλου, στη διαδρομή από την Μονή Παντάνασσας προς την Περίβλεπτο, αλλά και η επονομαζόμενη οικία Λάσκαρη.
